fa اپيدميولوژی نزديک بينی عمومى General پژوهشی Original مجموعه اطلاعات موجود بيانگر آن است که شيوع و شدت نزديک بينی در طول زمان در سطح بسياری از کشورهای جهان در حال افزايش است و در مناطقی از جهان خصوصا در شرق آ سيا، نزديک بينی طی يک دو دهه آينده يک مشکل بهداشتی جدی خواهد بود و اثرات بالينی، اقتصادی و اجتماعی بارزی خواهد داشت.از طرف ديگر علاوه بر مطالعات مختلفی که بيانگر نقش وارثت و ژنتيک در بروز نزديک بينی است. رابطه بين نزديک بينی و متغيرهای متعددی همانند انجام کار نزديک، بهره هوشی، تحصيلات، قد، شغل، تغذيه، جنس، سن و غيره در مطالعات مختلف مشاهده شده است که به نوبه خود بر نقش عوامل محيطی در بروز نزديک بينی تاکيد می کند. همچنين درمان راحت نزديک بينی توسط عينک و لنز منجر به توجه کمتر به اين بيماری از نگاه بهداشت عمومی شده است. اين مطلب را نيز بايد اضافه نمود که هنوز روش موثری برای پيشگيری يا جلوگيری از پيشرفت نزديک بينی وجود ندارد .هر چند با گسترش روز افزون روش های جراحی شامل روش های تغيير انحنای قرنيه و يا لنزهای داخل چشمی گام های موثری جهت درمان آن برداشته شده است. مجموعه مطلب گفته شده نشان دهنده آن است که به اپيدميولوژی نزديک بينی طی ساليان اخير توجه بيشتری شده است و تحقيقات متنوعی در مورد اين بيماری و جنبه های گوناگون آن در جريان است. اين مقاله مروری ضمن بررسی مطالعات انجام شده در زمينه نزدييک بينی، توزيع آن را در سطح جهان گزارش نموده و بر روی اطلاعات مربوط به اتيولوژی، کنترل و پيشگيری بيماری بحث می کند. نزديک بينی، اپيدميولوژی، تهران، شيوع 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-93&slc_lang=fa&sid=en فتوحی اکبر 56003194753284600462 Yes گروه اپيدميولوژی و آمار زيستی، دانشکده بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران هاشمی حسن 56003194753284600463 No

fa ارتباط بين طول آگزيال چشم با بروز انسداد وريدی شبکيه عمومى General پژوهشی Original هدف: تعيين ميزان ارتباط بين طول آگزيال چشم با بروز انسداد وريدی شبکيه(CRVO , BRVO) .روش: 18 بيمار مبتلا به انسداد وريد مرکزی شبکيه (CRVO)و انسداد وريدی نيمه ای شبکيه(HemiRVO) و 18 بيمار مبتلا به انسداد وريدی شاخه ای شبکيه (BRVO) انتخاب شدند و 18 بيمار از بيمارانی که برای عمل جراحی کاتاراکت مراجعه کرده بودند به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. طول آگزيال هر دو چشم در تمام بيماران گروه مورد مطالعه و گروه کنترل با بيومتری a-scan اندازه گيری شد. داده های مطالعه با استفاده از تست Student-t تحليل آماری گرديد.نتايج متوسط طول آگزيال چشم مبتلا در مقايسه با چشم مقابل در بيماران گروه CRVO اختلاف قابل توجهی داشتند (P=0.007) در حالی که در بيماران BRVO اين اختلاف کمتر ولی باز هم معنی دار بود (P=0.048). متوسط طول آگزيال چشم سالم در بيماران BRVO و CRVO از اين طول در چشم بيماران کنترل کمتر بود (به ترتيب P=0.047 و (P=0.017. در گروه بيماران مبتلا به BRVO ميانگين طول آگزيال چشم مبتلا 22.52±0.72 ميلی متر بود در حالی که در چشم سالم 22.77±0.64 ميليمتر اندازه گيری گرديد. در گروه بيماران مبتلا به CRVO ميانگين طول آگزيال چشم مبتلا 22.71±0.85 ميليمتر بود ولی در چشم مقابل 23.23±0.71 ميليمتر تعيين گرديد. در گروه کنترل ميانگين طول آگزيال چشم 23.77±1.02 ميليمتر بود.استنتاج: در مطالعه ما چشم سالم در گروه BRVO و CRVO متوسط طول آگزيال کمتری نسبت به گروه کنترل داشت. از سوی ديگر طول آگزيال چشم در هر دو گروه CRVO و BRVO کمتر از اين ميزان در چشم مقابل بود که اين اختلاف در گروه CRVO کمتر از اين ميزان چشم مقابل بود که اين اختلاف در گروه CRVO چشمگيرتر بود. طول آگزيال چشم، انسداد وريد شبکيه 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-94&slc_lang=fa&sid=en مهدی زاده مرتضی 56003194753284600465 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان خليلی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز قاسمی فر وحيد 56003194753284600466 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان خليلی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز اشرف حسين 56003194753284600467 No مهريار مرسل 56003194753284600468 No

fa انسداد شريان مرکزی شبکيه متعاقب جراحی آنوريسم داخل جمجمه ای عمومى General پژوهشی Original هدف: گزارش يک مورد انسداد شريان مرکزی شبکيه متعاقب ترميم جراحی آنوريسم داخل جمجمه ای.معرفی بيمار: دختر 23 ساله ا ی با شکايت سردرد ناگهانی و اختلال سطح هو شياری و با تشخيص خونريزی ساب آراکنوييد در CT Scan به بخش Neurosurgery بيمارستان امام حسين (ع) ارجاع و بستری شد. در معاينه چشمی انجام شده از بيمار قبل از عمل، حدت ديد دو چشم تورم ديسک اپتيک و در چشم چپ خونريزی شبکيه مشاهده شد. پس از جراحی Clipping آنوريسم، در معاينه چشمی مجدد به عمل آمده از بيمار حدت ديد چشم راست در حد عدم درک نور (NLP) و چشم چپ 7/10 بود. در فوندوسکوپی Retinal Whitening و Cherry red spots در چشم راست مشاهده شده و برای بيمار تشخيص انسداد شريان مرکزی شبکيه مطرح شد.نتيجه گيری: تاکنون مکانيسم های متعددی جهت توجيه کاهش ديد در ارتباط با آنوريسم های اينتراکرانيال گزارش شده است .خطر Postoperativ Blindness پس از Clipping آنوريسم های پاراکلنوييد و سربرال وجود دارد. چشم پزشکان و جراحان مغز و اعصاب بايد از اين عارضه آگاه باشند تا در صورت لزوم درمان فوری برای بيمار شروع شود. توصيه می شود که بيماران دچار آنوريسم های اينتراکرانيال قبل و پس از عمل تحت معاينات نوروافتالمولوژيک قرار گيرند . آنوريسم های اينتراکرانيال، انسداد شريان مرکزی شبکيه 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-95&slc_lang=fa&sid=en انتظاری سيدمرتضی 56003194753284600470 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان امام حسين (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی رمضانی عليرضا 56003194753284600471 No ازهری شيرزاد 56003194753284600472 No کدخدايی شهره 56003194753284600473 No

fa بررسی اثر دکسترومتورفان بر پيش آگهی بينايی بيماران مبتلا به انسداد شريان مرکزی رتين در سال های 81 و 82 در بيمارستان فارابی تهران عمومى General پژوهشی Original هدف: شواهد چنين نشان می دهد که گلوتامات نقش مهمی در رتين دارد. دکستر و متورفان آنتاگونيست رسپتورهای گلوتامات است و بنابراين به نظر می رسد بتواند از آسيب ايسکميک در رتين جلوگيری کند. شش مطالعه روی خرگوش در زمينه اثر دکستر و متورفان بر کاهش آسيب رتين در انسداد شريان مرکزی رتين انجام شده که جملگی بر اثربخشی آن دلالت دارند. بنابراين هدف اين مطالعه تعيين اثر دکستر و متورفان بر مقدار بهبود LogMar در بيماران مبتلا به انسداد شريان مرکزی رتين می باشد.روش پژوهش: مليه بيماران مبتلا به انسداد شريان مرکزی رتين (به جز آنهايی که شريان سيليور تينال باز داشتند) مراجعه کننده به اورژانس بيمارستان فارابی تحت درمان های معمول قرار گرفته و به صورت تصادفی به يک گروه از آنها دکسترومتورفان (30 ميليگرم 4 بار در روز به مدت 3 هفته با taper کردن در طول يک هفته) داده شد و به گروه ديگر داده نشد.log mar بيماران در ا بتدا و سه ماه بعد از مراجعه ثبت شده و تفاوت در اين دو برای هر نفر محاسبه گرديد و داده نشد.LogMar بيماران در ابتدا و سه ماه بعد از مراجعه ثبت شد و تفاوت اين دو برای هر نفر محاسبه گرديد و ميانگين اين تفاوت در دو گروه با هم مقايسه شد.يافته ها: از ميان 30 بيمار مراجعه کننده، 15 بيمار در گروه اول (بدون دکسترومتورفان) و 15 بيمار در در گروه دوم (با دکسترومتورفان) قرار گرفتند. ميانگين سنی بيماران 56.33 سال بود. از ميان کل بيماران، تنها دو بيمار در گروه اول دچارnvi شدند. ميانگين تغيير LogMar در گروه اول 0.6 با انحراف معيار 0.6 و در گروه دوم 1.21 با انحراف معيار از 0.8 بود که تفاوت آنها معنی دار نبود (P=0.01). در بيمارانی که بيماری سيستميک مداشتند تفاوت دو گروه معنی دار بود (P=0.005) ولی در بيمارانی که بيماری سيستميک داشتند تفاوت دو گروه معنی دار نبود. (P=0.2). در بيمارانی که قبل از 12 ساعت مراجعه کرده بودند، تفاوت دو گروه معنی دار نبودند (P=0.9) ولی در بيمارانی که بعد از 12 ساعت مراجعه کرده بودند، تفاوت دو گروه معنی دار بود 0.03) و (P=0.005.بحث با توجه به معنی دار بودن تفاوت تغييرLogMar در دو گروه، دکستر و متورفان می تواند در بهبود پيش آگاهی بيماران مبتلا به انسداد شريان مرکزی رتين موثر باشد. علت عدم اثربخشی اين دارو در بيماران با بيماران سيستميک می تواند ضايعات همراه رتين يا اسکيمی شديدتر در اين بيماران باشد. علت عدم اثربخشی اين دارو در بيماران که بيش از 12 ساعت مراجعه کرده اند می تواند به علت آگهی بهتر و آسيب کمتر نورون ها باشد. دکسترومتورفان، انسداد شريان مرکز شبکيه، آنتاگونيست رسپتورهای گلوتامات 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-96&slc_lang=fa&sid=en طباطبايی سيدعلی 56003194753284600475 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، علوم پزشکی تهران عموزاده جواد 56003194753284600476 No رياضی اصفهانی محمد 56003194753284600477 No ميرمحمدصادقی آرش 56003194753284600478 No

fa بررسی اثر غضلت های اپی نفرين بر تراکم و شکل سلول های اندوتليوم قرنيه خرگوش عمومى General پژوهشی Original اين نفرين کار برد وسيعی در جراحی کاتاراکت دارد. برای بررسی اثر غلظت های مختلف اپی نفرين بر سلول های اندو تليوم 42 چشم از 21 خرگوش آلبينو به 5 گروه تقسيم شد. محلول ها شاملBSS ، اپی نفرين 1/100/000، اپی نفرين 1/50/000 و اپی نفرين 1/100/000 به اتاق قدامی هر يک از چشم ها تزريق شد. قبل از تزريق، 2 ساعت و يک هفته بعد از تزريق اسپکولار بيوميکروسکوپی جهت شمارش تراکم سلولی و بررسی پلی مگلتيسم انجام شد. نتايج نشان داد که هيچ تفاوت معنی داری بين گروه ها از نظر تراکم سلولی و ميزان پلی مگاتيسم انجام شد. بنابراين تزريق اپی نفرين به اتاق قدامی خرگوش اثر توکسيکی ندارد. اسپکولار ميکروسکوپی، قرنيه، اندوتليوم، خرگوش 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-97&slc_lang=fa&sid=en فلاح تفتی محمدرضا 56003194753284600480 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران پير پوپک 56003194753284600481 No هاشميان محمدناصر 56003194753284600482 No زارع مهرجردی محمدعلی 56003194753284600483 No

fa بررسی ضخامت قرنيه با استفاده از ارب اسکن II در يک مطالعه جمعی مقطعی در تهران عمومى General پژوهشی Original هدف: تعيين توزيع ضخامت در نواحی مرکز، نازک ترين و محيط قرنيه در يک جمعيت ايرانی و بررسی وجود رابطه احتمالی بين آنها با هم و با متغيرهای مستقل سن، جنس، رفرکشن و رنگ عنبيه.موارد و روش ها: اين مطالعه بخشی از مطالعه جمعيتی مقطعی بررسی شاخص های چشم پزشکی مردم تهران است. از ميان شرکت کنندگان در آن مطالعه که به روش خوشه ای تصادفی طبقه بندی شده انتخاب شده بودند.پس از اعمال معيار حذف 800 چشم (399 چشم راست و 401 چشم چپ) از 410 نفر از افراد 14 سال به بالای ساکن مناطق 1 تا 4 شهرداری تهران، برای انجام آزمايش ارب اسکن، انتخاب شدند.آناليز داده ها از محاسبه ميانگين، انحراف معيار، خطای معيار و محدوده اطمينان 95 % برای ضخامت های مرکزی، نازک ترين و محيطی انجام گرفت. همچنين رابطه مقادير فوق با متغيرهای سن، جنس، رفرکشن سوبژکتيو و رنگ عنبيه با استفاده از آزمون های متانسب آماری بررسی شد. برآورد مقادير نام برده،designeffect در نظر گرفته شد و تمامی برآوردها از نظر سن و جنس به طور مستقيم با جمعيت تهران استاندارد شدند. به دليل همبستگی زياد بين دو چشم، فقط نتايج مربوطه به چشم راست گزارش می شود.نتايج ميانگين (و انحراف معيار ) سنی شرکت کنندگان 40.9±16.9 (با دامنه 14 تا 81 ) سال و 60.9% از آنها زن بودند. ميانگين (و انحراف معيار) ضخامت در نواحی مرکزی و ناز ک ترين، به ترتيب،555.6±39.9 و 550.7±40.6 ميکرون بود. ضخيم ترين ناحيه قرنيه، قسمت فوقانی و شايع ترين محل قرار گيری نازکترين ضخامت(thinnest) ، ناحيه اينفروتمپورال بود. ميانگين فاصله و تفاوت ضخامت بين نازک ترين نقطه و مرکز، به ترتيب 0.52±0.31 ميليمتر و 4.85±6.2 ميکرون بود که اين دو متغير رابطه مستقيم و معنی داری داشتند r=0.708) و (p<0.001. جنس و رفرکش رابطه معنی داری با ضخامت قرنيه در نواحی مختلف نشان نداد. افراد با سن کمتر از 20 سال نسبت به افراد 20 سال به بالا، ضخامت قرنيه بيشتری در نواحی مختلف داشتند که اين اختلاف کاملا معنی دار بودp=0.001) برای ضخامت در مرکز و نازک ترين محل و p<0.001 برای ضخامت محيطی) چشم های تيره تر ضخامت قرنيه بيشتری در نواحی مختلف داشتند P-value) از 0.048 تا 0.005). نتيجه گيری: در اين مطالعه اطلاعات ارزشمندی در مورد توزيع ضخامت قرنيه در جامعه ايرانی و رابطه آن با متغيرهای مستقل مهمی ارايه شده است. نشان داده شد که جنس و رفرکشن بر ضخامت قرنيه تاثير ندارند. در حالی که سن و رنگ عنبيه عوامل موثری در اين رابطه بودند. اين يافته ها می توانند مرجع مهمی برای متخصصان در رشته های مرتبط و ملاک مناسبی برای مقايسه در سطح بين المللی باشد . ارب اسکن، مطالعه جمعيتی، مطالعه مقطعی، ضخامت قرنيه، پاکيمتری 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-98&slc_lang=fa&sid=en هاشمی حسن 56003194753284600485 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران فتوحی اکبر 56003194753284600486 No يزدانی کامران 56003194753284600487 No محمد کاظم 56003194753284600488 No مهرآوران شيوا 56003194753284600489 No پارسافر هيوا 56003194753284600490 No

fa بررسی کارآرايی فعال کننده پلاسمينوژن نوتر کيب (Recombinant Tissue Plasminogen Activator) داخل اتاق قدامی در پيشگيری از ايجاد واکنش فيبرينی به دنبال عمل لنز داخل چشمی در بيماران با کاتاراکت مادرزادی عمومى General پژوهشی Original هدف: تعيين کارآيی تزريق r-tpa در پيشگيری از ايجاد واکنش فيبرينی به دنبال عمل جراحی کاتاراکت مادرزادی.مواد و روش ها: مطالعه به رو ش کار آزمايی بالينی دو سو کور با توزيع تصادفی نمونه ها انجام شد. 34 چشم از 26 بيمار وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد و قرار گرفتند. در گروه آزمون در پايان عمل r-TPA با دوز 20 μg در 0.1 cc داخل اتاق قدامی تزريق شد و در گروه شاهد اين تزريق انجام نشد. بيماران در روزهای اول و سوم و هفتم و چهاردهم و ماه اول و سوم و بعد از عمل از نظر واکنش سلولی اتاق قدامی، شفافيت قرنيه، هايفما و فشار داخل چشمی بررسی شدند.يافته ها: از شفافيت قرنيه و هايفما و فشار داخل چشم در هيکدام از نوبت های معاينه اختلافی معنی داری بين گروه آزمون و شاهد نشد. از نظر واکنش سلولی و ايجاد غشای فيبرينی در معاينات روز اول و سوم و هفتم و چهاردهم، بين دو گروه اختلاف از نظر واکنش سلولی و ايجاد غشای فيبرينی در معاينات روز اول و سوم و هفتم و چهاردهم، بين دو گروه اختلاف از نظر آماری قابل ملاحظه بوده (P<0.05) در معاينات ماه اول (P=0.282) و ماه سوم اين اختلاف از نظر آماری قابل ملاحظه نبود.نتيجه گيری: به نظر می رسد که تزريق r-TPA در پايان عمل جراحی کاتاراکت مادرزادی جهت پيشگيری از ايجاد واکنش سلولی و تشکيل غشای فيبرينی، حداقل در دو هفته اول موثر است . پيشگيری، کاتاراکت مادرزادی، r,TPA، واکنش فيبرينی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-99&slc_lang=fa&sid=en سياتيری حيدر 56003194753284600492 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران اصغری حسين 56003194753284600493 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران بهشت نژاد اميرهوشنگ 56003194753284600494 No پيری نيلوفر 56003194753284600495 No