fa بررسی ارتباط ميان حدت بينايی دو چشمی در دور و ديد سه بعدی دور در بيماران مبتلا به اگزوتروپی متناوب عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: اصولا کاهش Distance Stereo Acuity (DSA) در بيماران مبتلا به Intermittent Exotropia X(T) يک نشانه ارزشمند جهت کاهش قدرت کنترل انحراف در اين بيماران می باشد. از طرفی طبق مطالعه انجام شده توسط آقای Walsh و همکاران اين ادعا مطرح شده است که ارتباط معنی داری بين کاهش DSA و کاهش distance binocular visual acuity (BVA) وجود دارد. لذا در صورت صحت اين فرضيه می توان با يک تست ساده کاهش کنترل اگزوتروپی متناوب را تشخيص داده و نسبت به عمل جراحی احتمالی تصميم گرفت. اين مطالعه در جهت اثبات يا رد اين فرضيه انجام شده است. مواد و روش ها: يک مطالعه آينده نگر از بيماران مبتلا به X(T) با سن 60-6 سال انجام گرديد. فقط بيمارانی که مبتلا به Exodeviation از نوع Basic و يا True) Divergence Excess يا (Simulated بودند، وارد بررسی آماری شدند. آناليز اطلاعات شامل سن بيماران، Visual Acuity تک چشمی و دو چشمی در دور، وضعيت اکولوموتور و فيوژن، DSA و NSA (Near Stereoacuity) بود.يافته ها: 38 بيمار مبتلا به X(T) مورد بررسی قرار گرفتند ولی تنها اطلاعات 28 بيماری که مبتلا به X(T) از نوع Basic و Psudo &amp True divergence excess بودند وارد مطالعه شدند. اطلاعات جمع آوری شده از 28 بيمار نشان داد که اندازه های BVA با کاهش DSA ارتباط آماری معنی داری ندارد. نتيجه گيری: کاهش DSA يک شاخص خوب از اختلال فيوژن حسی در بيماران مبتلا به X(T) می باشد اما به علت عدم وجود ارتباط آماری معنی دار ميان distance BVA و DSA استفاده از حدت بينايی دو چشمی در دور به عنوان يک نشانه اختلال فيوژن حسی قابل اعتماد نمی باشد. اگزوتروپی متناوب، ديد سه بعدی دور، حدت بينايی دو چشمی در دور 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-76&slc_lang=fa&sid=en انوری فرامرز 56003194753284600382 Yes گروه چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، بيمارستان فارابی عامری احمد 56003194753284600383 No کشتکارجعفری عليرضا 56003194753284600384 No احمدزاده خرازی محمدمهدی 56003194753284600385 No

fa بررسی حساسيت آزمايشگاهی باکتری های عامل زخم عفونی قرنيه به بتادين موضعی عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی حساسيت باکتريهای جدا شده از زخم قرنيه به بتادين در محيط آزمايشگاهی (in vitro) است.مکان پژوهش: بخش چشم بيمارستان خليلی و مرکز ميکروب شناسی بالينی بيمارستان نمازی دانشگاه علوم پزشکی شيراز.بيماران و روشها: در اين روش حساسيت آزمايشگاهی و حداقل غلظت مهاری minimum inhibitory concentration (MIC) باکتريهای جدا شده از قرنيه در 50 بيمار مبتلا به زخم عفونی قرنيه به بتادين به وسيله روش broth dilutionتعيين گرديد. غلظت های 1، 2، 5 و 10 درصد بتادين، آزمايش شدند.يافته ها: باکتريهای جدا شده شامل 50 درصد استاف اپيدرميديس، 20 درصد پسودوموناس آئروژينوزا، 10 درصد استاف اورئوس، 4 درصد آسينتوباکتر، 4 درصد استاف پنومونيه، 4 درصد اشريشياکولی، 2 درصد پروتئوس، 2 درصد استاف ويريدانس، 2 درصد ديفتروييد و 2 درصد باسيلوس بودند. حداقل اثربخشی باکتريسيدال بتادين بر روی باکتريهای گرم مثبت پنج دقيقه بعد از در معرض قرار گرفتن (exposure time)، در غلظت های 1، 2، 5 و 10 درصد، به ترتيب 82.36 درصد، 91.2 درصد، 100 درصد و 100 درصد بوده است. حداقل اثربخشی باکتريسيدال بتادين بر روی باکتری های گرم منفی پنج دقيقه بعد از در معرض قرار گرفتن، در غلظت های 1، 2، 5 و 10 درصد به ترتيب 62.5، 87.5، 100 و 100 درصد بوده است.نتيجه گيری: اين پژوهش نشان داد که بتادين در محيط آزمايشگاهی در زخم های عفونی قرنيه، دارای يک طيف وسيع اثربخشی می باشد.اگر پژوهش های in vivo اثربخشی بتادين را بر روی زخم عفونی قرنيه ثابت کند، بتادين می تواند به عنوان يک درمان با طيف وسيع برای درمان اينگونه بيماران پيشنهاد شود. بتادين، زخم قرنيه (اولسر) 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-77&slc_lang=fa&sid=en جهادی حسينی سيدحميدرضا 56003194753284600387 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان خليلی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز حسينی قربان علی 56003194753284600388 No قائمی زهرا 56003194753284600389 No البرزی عبدالوهاب 56003194753284600390 No عبودی برات 56003194753284600391 No کتباب اسداله 56003194753284600392 No خوش نيت حميد 56003194753284600393 No موحدان حسين 56003194753284600394 No نجابت محمود 56003194753284600395 No صلوتی رامين 56003194753284600396 No مهريار مرسل 56003194753284600397 No

fa بررسی نتايج ترموتراپی از راه مردمک در درمان نئوواسکولاريزاسيون مشيميه ای مخفی زير فووآ در بيماران مبتلا به دژنراسيون وابسته به سن ماکولا عمومى General پژوهشی Original هدف: تعيين اثر ترموتراپی از راه مردمک Transpupillary Termotherapy (TTT) در درمان نئوواسکولاريزاسيون مشيميه ای مخفی زير فووآ در بيماران مبتلا به دژنراسيون وابسته به سن ماکولا.نوع مطالعه: مداخله ای غيرمقايسه ای (before - after design) و آينده نگر.روش مطالعه: 23 چشم از 22 بيمار با کوروئيدال نئوواسکولاريزاسيون مخفی زير فووآ که در سالهای 81-80 به درمانگاه چشم پزشکی بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص) مراجعه کرده بودند، تحت درمان ترموتراپی از راه مردمک قرار گرفتند. جهت تمام بيماران قبل از درمان فلورسئين آنژيوگرافی و عکس رنگی فوندوس انجام شد. از ديود ليزر با طول موج nm810 با اندازه اسپات 3 mm، 2 mm، 1.2 mm بسته به اندازه Choroidal Neovascularization (CNV) استفاده شد. TTT با استفاده از لنز تماسی و با قدرت 640-280 ميلی وات و زمان 1 دقيقه برای هر spot انجام شد به طوری که در پايان درمان تغيير رنگی در فوندوس ايجاد نمی شد يا تغيير رنگ به صورت خاکستری خيلی کمرنگ پديدار می شد.بيماران 1 ماه، 2 ماه، 4 ماه و 12-6 ماه بعد از درمان مورد معاينه مجدد همراه با عکس فلورسيين آنژيوگرافی قرار می گرفتند.</ br><strong>نتايج</strong> </ br> 23 چشم با CNV مخفی تحت درمان با TTT قرار گرفتند. ميانگين مدت پيگيری 7.1 ماه (12-6 ماه) بود. ميانگين ديد بيماران پيش از درمان 320/20 (دامنه 50/20 - 800/20) بود که 12- 6 ماه پس از TTT به 180/20 (دامنه 40/20 - 400/20) بهبود يافت (P=0.031). در آخرين معاينه که 12-6 ماه پس از درمان انجام شد، در 13 چشم (56.5%) ديد ثابت (± يک خط تغيير)، در 9 چشم (39.2%) ديد بيشتر از يک خط بهبود يافته بود و در يک چشم (4.3%) ديد دو خط کاهش يافته بود. چهار چشم از 23 چشم درمان شده (17.4%) طی 6-4 ماه پس از درمان اوليه دچار عود CNV شدند که تحت درمان مجدد قرار گرفتند. در هيچيک از بيماران پس از درمان با TTT عارضه جدی رخ نداد.نتيجه گيری: گرما درمانی از راه مردمک در درمان CNV مخفی زير فووآ می تواند باعث تثبيت يا بهبود وضعيت ديد و غير فعال شدن CNV در اکثر بيماران شود. دژنراسيون وابسته به سن ماکولا، نئوواسکولاريزاسيون مشيميه ای مخفی، گرما درمانی از راه مردمک 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-79&slc_lang=fa&sid=en ناصری پور مسعود 56003194753284600405 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، دانشگاه علوم پزشکی ايران پرورش محمدمهدی 56003194753284600406 No بختياری پژمان 56003194753284600407 No افسر نيکو 56003194753284600408 No

fa بررسی نتايج جراحی ليزيک در بيماران ميوپيک آستيگماتيسم عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی اثرات جراحی ليزيک در چشم های ميوپيک آستيگماتيسم و ميزان اثربخشی آن بر روی بينايی افراد.روش بررسی: اين مطالعه به صورت آينده نگر بر روی 60 چشم (37 بيمار) ميوپيک آستيگماتيسم انجام شده است. جهت انجام ليزيک از دستگاه Technolas 217 استفاده شده است. ميزان عيب انکساری معادل کروی آستيگملتيسم (SE) و نيز حدت بينايی بدون عينک و با عينک چشم ها قبل از عمل ليزيک و در هفته اول، ماه اول، ماه سوم و ماه ششم پس از عمل ليزيک ثبت شد.يافته ها: متوسط SE چشمهای مورد مطالعه قبل از عمل جراحی -5.6±2.15 D بود که در هفته اول با 19% کاهش به -0.52 D و در ماه اول با 95% کاهش به 0.59 D و در ماه سوم با 89% کاهش به -0.63 D و در ماه ششم با 85% کاهش به 0.87 D تقليل يافت.متوسط آستيگماتيسم چشم های مورد مطالعه قبل از عمل جراحی 2.27 D بود که در هفته اول 77% و در ماه اول 71% و در ماه سوم 68% و در ماه ششم 60% کاهش يافته بود. %55 BCVA چشم های مورد مطالعه قبل از عمل جراحی 10/10 بود و شش ماه پس از جراحی اين ميزان به 72% افزايش يافت.48% چشمها شش ماه پس از عمل جراحی، 10/10 UCVA داشتند.کاهش ديد به ميزان يک يا دو خط در BCVA فقط در چهار چشم (6%) مشاهده شد. در هيچکدام از چشم ها کاهش بيش از دو خط در BCVA مشاهده نشد.نتيجه گيری: ليزيک روش مطمئنی برای اصلاح ميوپيک آستيگماتيسم می باشد و درصد قابل توجهی از چشم ها پس از عمل ليزيک، حدت بينايی بدون عينک 10/10 به دست خواهند آورد. ليزيک، ميوپيک آستيگماتيسم 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-80&slc_lang=fa&sid=en نجابت محمود 56003194753284600410 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان خليلی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز فلاحی محمدرضا 56003194753284600411 No جهادی حسينی حميدرضا 56003194753284600412 No فروردين مجيد 56003194753284600413 No فروردين محسن 56003194753284600414 No صلوتی رامين 56003194753284600415 No اشرف حسين 56003194753284600416 No عطارزاده جوزانی عباس 56003194753284600417 No

fa بررسی نتايج کارگذاری لنزهای ميوپيک Phakic IOL آرتيزان PMMA در بيمارستان فارابی در سال 1382 عمومى General پژوهشی Original هدف: ارزيابی ميزان کارايی، ثبات، قابليت پيش بينی و نتايج کارگذاری لنزهای نوع آرتيزان با جنس PMMA در اصلاح نزديک بينی شديد.مواد و روش ها: لنزهای مدل 204 و 206 آرتيزان در 47 چشم از 25 بيمار با ميوپی قبل از عمل بين 6- تا 23- کار گذاشته شد. متوسط سن بيماران 26.7±5.9 SD سال و متوسط زمان پيگيری 3.5±1.4 SD ماه بوده و زمان پيگيری حداقل سه ماه (71%) و حداکثر 9 ماه (15%) بود.يافته ها: در 32 چشم از 47 چشم مورد بررسی (68.7%)، رفراکشن اسفريکال بعد از عمل ±1 و رفراکشن در انتهای مدت ثابت بود و متوسط ديد اصلاح شده قبل از عمل 25/16 به 25/20 بعد از عمل افزايش يافت. 4% کاهش تعداد سلول اندوتليوم بعد از عمل وجود داشت و عارضه مهمی در بيماران مورد مطالعه مشاهده نشد. نتيجه گيری: کارگذاری لنزهای phakic IOL، آرتيزان PMMA جهت اصلاح نزديک بينی شديد منجر به يک نتيجه رفراکتيو قابل پيش بينی، ثابت، سريع و خوبی می گردد. نزديک بينی بالا، phakic IOL، لنزهای آرتيزان 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-81&slc_lang=fa&sid=en عموزاده جواد 56003194753284600419 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران بهشت نژاد اميرهوشنگ 56003194753284600420 No پرکار فرشيد 56003194753284600421 No

fa تاثير ليزيک بر روی اصلاح انحراف در ايزوتروپی تطابقی عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی اثر ليزيک در حذف عينک و اصلاح همزمان انحراف چشمی در بيمارانی که ايزوتروپی تطابقی دارند.مواد و روشها: 20 چشم از 10 بيمار (ميانگين سن 24.3 سال، دامنه 11 تا 43 سال) با استفاده از دستگاه اکسايمر ليزر تکنولاس 217-c تحت عمل ليزيک قرار گرفتند. حدت بينايی، ميزان عيب انکساری و وضعيت alignment بيماران، قبل و بعد از عمل اندازه گيری و ثبت گرديد. حداقل مدت پيگيری بيماران 12 ماه بود.يافته ها: ميانگين و انحراف معيار زاويه انحراف بيماران بدون اصلاح و با اصلاح به ترتيب از 37.1±19.8 پريزم ديوپتر (17 تا 80) و 12.9±14.74 پريزم ديوپتر (0 تا 50) قبل از ليزيک به 7.2±15.78 پريزم ديوپتر (0 تا 50) بدون اصلاح بعد از ليزيک کاهش يافت (P=0.005). بهترين ديد اصلاح شده در دو چشم دو خط افزايش، سه چشم يک خط کاهش يافت و در 15 چشم تغييری ايجاد نشد.نتيجه گيری: ليزيک را می توان به عنوان درمان جايگزين در بيمارانی که ايزوتروپی تطابقی و رفراکشن تثبيت شده دارند، در نظر داشت. ليزيک، استرابيسم، ايزوتروپی تطابقی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-82&slc_lang=fa&sid=en فرحی آزاده 56003194753284600423 Yes کلينيک فوق تخصصی چشم پزشکی نور هاشمی حسن 56003194753284600424 No

fa تظاهرات چشمی در لوسمی بالغين عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی شيوع انواع تظاهرات چشمی لوسمی در بالغين.مکان: دانشکده علوم پزشکی مشهد، بيمارستان امام رضا (ع).بيماران: 32 بيمار بالغ (سن بيشتر از 12 سال) مبتلا به لوسمی که در بخش خون شناسی بيمارستان امام رضا (ع) از سال 1377 تا 1378 بستری شده بودند.يافته ها: 32 بيمار (19 مرد، 13 زن) که تشخيص لوسمی با توجه به اسمير خون محيطی، آسپراسيون و يا بيوپسی مغز استخوان در آنها قطعی شده بود، مورد بررسی قرار گرفتند. 15 نفر از بيماران (47%) لوسمی حاد لنفوسيتی، 15 بيمار ديگر لوسمی حاد ميلوييد و دو بيمار نيز لوسمی مزمن ميلوييد داشتند. 6 بيمار (18.7%) دچار مشکلات چشمی علامتی بودند. در معاينات انجام شده، تظاهرات چشمی در 11 بيمار (34.4%) وجود داشت. خونريزی شبکيه در 10 بيمار (31.2%)، لکه راس (Roth's spot) در 5 بيمار (15.6%)، لکه cotton wool در چهار بيمار، خونريزی زير ملتحمه در دو بيمار (6.2%) و خونريزی زجاجيه در يک بيمار مشاهده شد. ارتباط معنی داری بين خونريزی شبکيه و پلاکت کمتر از 50000 در ميلی ليتر مربع وجود داشت (P<0.02) ولی ارتباطی بين خونريزی شبکيه کم خونی بدست نيامد.نتيجه گيری: در مطالعه انجام شده، شيوع کلی تظاهرات چشمی در بيماران 34.4% بود. شايعترين تظاهر، خونريزی شبکيه بود. با توجه به اينکه اکثر بيماران بدون علامت بودند، انجام معاينه چشم پزشکی در هنگام تشخيص لوسمی منطقی به نظر می رسد. تظاهرات چشمی، لوسمی، بالغين، کاهش پلاکت، کم خونی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-83&slc_lang=fa&sid=en موسوی ميرنقی 56003194753284600426 Yes بيمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد ابريشمی مجيد 56003194753284600427 Yes بيمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد بنايی توکا 56003194753284600428 No زارعی سيامک 56003194753284600429 No

fa عوارض ليزيک عمومى General پژوهشی Original در طی 5 سال گذشته Laser Assisted in Situ Keratomileusiss (LASIK) يک اصطلاح عام گرديده است که حاصل موفقيت فوق العاده آن هم از نظر رفراکتيو و هم از جهت رضايت بيمار است.متاسفانه موفقيت زياد باعث می شود که انتظارات بيمار نيز زياد شود. بيماران تمايل دارند که ليزيک را يک عمل جزيی و کوچم جلوه دهند و جزاح بايد تمام تلاش خويش را در جهت پيشگيری از عوارض و در صورت ايجاد، برخورد مناسب با آن به کار بندد.در اين جا عوارض اصلی ليزيک ذکر شده و استراتژی های پيشگيری و درمان عوارض مرور می شود. اگر جنبه های مهم و اساسی پيش از عمل در نظر گرفته نشوند، می توانند باعث عوارض پس از عمل شوند. عمده مطالب ذکر شده بر تشخيص، پيشگيری و درمان عوارض حين و پس از عمل تاکيد دارد. عوارض ليزيک، جراحی رفراکتيو 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-84&slc_lang=fa&sid=en ماجمودار پاراج ا. 56003194753284600431 Yes

fa فلج عصب ششم مغزی به دنبال تزريق همزمان واکسن هپاتيت و سرخجه عمومى General پژوهشی Original عصب ششم مغزی (abducence) شايع ترين عصب درگير در فلج حرکتی چشم است که به دليل داشتن مسير طولانی و پر پيچ و خم و همچنين به دليل نزديکی به clivus در هنگام ورود به سينوس کاورنوس هر عاملی که باعث افزايش فشار مغزی و نخاعی شود می تواند سبب فلج عضله راست خارجی (lateral rectus) گردد.علل فلج عصب ششم مغزی در بچه ها مشابه بالغين می باشد ولی به هر جهت بيماری های عروقی در اين گروه سنی کمتر شايع است. تروما و نئوپلاسها علل شايع تری در اين طيف سنی هستند. در مورد ساير علل می توان به عفونت ها، بيماريهای سيستميک و علل متفرقه که شامل علل مادرزادی، ايديوپاتيک، واکسيناسيون، بيماری های التهابی و مسموميت با سرب است، اشاره نمود. هپاتيت، سرخجه، واکسيناسيون، فلج عصب ششم مغزی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-85&slc_lang=fa&sid=en اسدی رضا 56003194753284600433 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، دانشگاه علوم پزشکی ايران ملکی آرش 56003194753284600434 No

fa گزارش يک بيمار مبتلا به خونريزی جاری و شديد از سطح چشم به دنبال آلودگی چشمی با زالو عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: تا به حال آلودگی مخاطی با زالو در نواحی بينی، اوروفارنکس، نازوفارنکس، هيپوفارنکس، مری، حنجره، رکتوم و واژن گزارش گرديده که می تواند منجر به خونريزی بينی، هماتمز و /يا هموپتزی، خشونت صدا، ديسترس تنفسی، خونريزی رکتال و واژينال شود. با معرفی اين بيمار با تظاهرات آلودگی چشمی با زالو آشنا خواهيم شد.بيمار و يافته ها: در سطح چشم (ocular surface) راست يک چوپان با تاريخچه شستشوی صورت با آب نهر، يک زالو (limnatis) که به وسيله بارکش خود به ليمبوس چسبيده بود، مشاهده گرديد. اين بيمار با شکايت از خونريزی شديد از سطح چشم همراه با چشم درد و احساس جسم خارجی مراجعه کرده بود. زالو پس از ريختن قطره تتراکايين 0.5% خارج گرديد. بعد از 10 دقيقه پانسمان فشاری خونريزی چشم بيمار متوقف شد و در معاينه مجدد بيمار يک سوراخ کوچک دقيقا خلف ليمبوس تمپورال در محل گاز گرفتگی زالو همراه با خونريزی تحت ملتحمه ای و تعدادی سلول و کمی flare در داخل اتاقک قدامی مشاهده گرديد. برای بيمار قطره آنتی بيوتيک، استروييد و سيکلوپلژيک شروع گرديد و دو روز بعد از شروع درمان، تنها عارضه قابل مشاهده در معاينه، خونريزی تحت ملتحمه ای ناحيه ای بود.نتيجه گيری: بايد آلودگی چشمی با زالو را در تشخيص افتراقی بيماری که بدون سابقه تروما با خونريزی جاری از سطح چشم و تاريخچه تماس با آب نهر يا برکه به ويژه در مناطق روستايی مراجعه می کند، قرار داد. زالو (leech)، خونريزی، سطح چشم (ocular surface) 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-86&slc_lang=fa&sid=en کتباب اسداله 56003194753284600436 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان خليلی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز روزی طلب محمدحسين 56003194753284600437 No قاسمی فر وحيد 56003194753284600438 No سجادی سيدمحمود 56003194753284600439 No

fa مقايسه تاثير سه روش بخيه زدن بر آستيگماتيسم بعد از پيوند قرنيه در مبتلايان به کراتوکونوس عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی اثر سه روش شايع بخيه زدن در ايجاد آستيگماتيسم بعد از عمل و ديد نهايی اصلاح شده بيماران در مبتلايان به کراتوکونوس.روش پژوهش: مطالعه به صورت کارآزمايی بالينی با توزيع تصادفی بيماران در بيمارستان شهيد دکتر لبافی نژاد انجام شد. 103 چشم از 103 بيمار مبتلا به کراتوکونوس که امکان استفاده از لنز تماسی برای آنها مقدور نبوده و يا ديد آنها با لنز تماسی کمتر از 80/20 بود تحت عمل پيوند نفوذی قرنيه قرار گرفتند. 15 مورد به علت عدم مراجعه منظم و يک مورد به علت نياز به بخيه مجدد از مطالعه حذف شد. بيماران پس از عمل مورد معاينات کامل چشم پزشکی قرار گرفته و ميزان آستيگماتيسم و ديد اصلاح شده در فواصل 1.5، 3، 6، 9 و 12 ماه بعد از عمل و 2 ماه پس از برداشتن تمام بخيه ها اندازه گيری شد.يافته ها: از 87 مورد بيمار با پيگيری منظم، 26 مورد در گروه بخيه مجزا، 26 مورد در گروه بخيه پيوسته و 35 مورد در گروه بخيه ترکيبی قرار گرفتند. ميانگين سنی در سه گروه فوق به ترتيب 27.2±8.4، 29±9 و 30.3±8.7 سال بود (P>0.05). 1.5 ماه پس از عمل ميزان آستيگماتيسم در سه گروه، به ترتيب 3.77±1.68، 5.4±2.1 و 4.1±1.79 ديوپتر بود (P=0.015). ميزان آستيگماتيسم نهايی 2 ماه بعد از کشيدن تمام بخيه ها در سه گروه به ترتيب 3.83±1.65، 3.37±1.9 و 3.88±2.79 بود (P=0.851). LogMAR ديد اصلاح نشده 1.5 ماه پس از عمل در سه گروه به ترتيب 0.71±0.27، 0.72±0.20 و 0.63±0.29 بود (P=0.521) که اين ميزان 2 ماه پس از برداشتن بخيه ها در سه گروه به ترتيب به 0.47±0.23، 0.52±0.52 و 0.61±0.38 رسيد (P=0.378). LogMAR ديد اصلاح شده نهايی 2 ماه پس از کشيدن بخيه ها در سه گروه به ترتيب 0.08±0.14، 0.13±0.23 و 0.09±0.16 بود (P=0.530). نتيجه گيری: ميزان آستيگماتيسم و ديد نهايی بيماران مبتلا به کراتوکونوس بعد از عمل پيوند قرنيه، در سه روش بخيه مجزا، پيوسته و ترکيبی قابل مقايسه بوده و تفاوت آماری معنی داری بين سه گروه مشاهده نمی شود. آستيگماتيسم، پيوند قرنيه، کراتوکونوس، کراتوپلاستی، روش بخيه زدن 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-87&slc_lang=fa&sid=en نادری مصطفی 56003194753284600441 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان لبافی نژاد، مرکز تحقيقات چشم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی تهران جوادی محمدعلی 56003194753284600442 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان لبافی نژاد، مرکز تحقيقات چشم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی تهران زارع محمد 56003194753284600443 No جنابان سيداحمد 56003194753284600444 No انيسيان آرش 56003194753284600445 No محمدپور مهرداد 56003194753284600446 No

fa نتايج شش ماهه Intacs در درمان کراتوکونوس عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی اثرات Intracorneal Ring Segments (Intacs) در درمان کراتوکونوس.مواد و روش ها: طی اين مطالعه آينده نگر self controlled در 22 چشم از 19 بيمار مبتلا به کراتوکونوس با ميانگين سنی 31.77 سال (21 تا 45) Intacs کاشته شد.مرکز قرنيه در تمامی بيماران شفاف بود و هيچکدام قادر به تحمل لنز تماسی سخت نبودند. برای flattening هر چه بيشتر قرنيه در ناحيه Cone، 2 قطعه Intacs با ضخامت 0.45 ميليمتر در داخل قرنيه کاشته شد. متوسط زمان follow-up 5.43 ماه (1 تا 18) بود.يافته ها: شش ماه بعد از عمل ميانگين ديد اصلاح نشده (LogMAR) بيماران از 1.84±0.30 SD به 0.32±0.35 SD بهبود يافت. کاهش متوسط ميزان خطای اسفريکال 2.39D±1.26 و اين ميزان در مورد سيلندر 1.39D±1.59 بود. توپوگرافی قرنيه نيز از نظر اندازه و ارتفاع cone بهبود يافت. عارضه مهمی در اين مطالعه مشاهده نگرديد.نتيجه گيری: در بيماران مبتلا به کراتوکونوس با مرکز قرنيه شفاف که قادر به تحمل لنز تماسی نباشند، کاشت Intacs می تواند درمان موثر و بی خطری باشد. کراتوکونوس، قرنيه، لنزهای تماسی، Intacs، پيوند قرنيه 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-88&slc_lang=fa&sid=en هاشمی حسن 56003194753284600448 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران غلامی نژاد علی 56003194753284600449 No

fa نقش طول قدامی- خلفی کره چشم در CRVO عمومى General پژوهشی Original هدف: جهت بررسی نقش طول قدامی کره چشم در انسداد وريد مرکزی رتين (CRVO).روش و بيماران: 30 بيمار با تشخيص CRVO يک طرفه و بدون ادم ماکولا وارد مطالعه شدند. گروه کنترل 29 بيمار را شامل می شدند که از نظر سن، جنس و وجود هيپرتانسيون و ديابت مليتوس با گروه مطالعه يکسان شده بودند. طول قدامی- خلفی چشم های درگير، چشم مقابل آن و گروه کنترل با سونوگرافی A-Scan اندازه گيری شد.يافته ها: ميانگين طول قدامی- خلفی چشم های درگير با طول قدامی- خلفی چشم مقابل در بيماران CRVO تفاوت معنی داری نداشتP>0.05) و 22.88 ميليمتر در مقابل 22.90 ميليمتر( همچنين تفاوت معنی داری در طول قدامی- خلفی بين گروه کنترل و چشم های درگير وجود نداشت P>0.05) و 23.11 ميليمتر در مقابل 22.88 ميليمتر(.نتيجه گيری: مطالعه ما کوتاه تر بودن طول قدامی- خلفی را در چشم های مبتلا به CRVO نشان نداد. در صورتی که هيپروپی آگزيال به وسيله اولتراسونوگرافی اندازه گيری شود، احتمالا ريسک فاکتوری برای پيدايش CRVO نخواهد بود. انسداد وريد مرکزی شبکيه، طول قدامي, خلفی، اولتراسونوگرافی، هيپروپيا 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-89&slc_lang=fa&sid=en ميرشاهی سيداحمد 56003194753284600451 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران مقيمی ساسان 56003194753284600452 No روحی پور رامک 56003194753284600453 No جواديان احمد 56003194753284600454 No

fa يافته های چشمی در 20 مورد بيمار مبتلا به سندرم ترنر عمومى General پژوهشی Original هدف: سندرم ترنر نوعی ابنورماليتی کروموزوم جنسی می باشد که می تواند همراه با ابنورماليتی های گوناگون چشمی باشد. اين مطالعه جهت ارزيابی شيوع يافته های چشمی در سندرم ترنر صورت گرفت.مواد و روش ها: در اين مطالعه 20 بيمار مبتلا به سندرم ترنر به وسيله تست اسنلن، دستگاه اسليت، معاينه چشم و تست ishihara مورد بررسی قرار گرفتند.يافته ها: در ميان بيماران 11 مورد ابنورماليتی کروموزومی ×45، 3 مورد ×× 146 × 45 و شش مورد دارای ساير ابنورماليتی های کروموزوم × بودند. معاينات چشمی نشان داد که چنين اپی انتال برجسته، شايع ترين يافته مطالعه ما بوده است و به دنبال آن جابه جايی رو به پايين شکاف های پلکی (35%)، پتوز (35%)، پلک های پيگمانته (30%) شيوع بيشتری داشته اند. فقط 2 مورد حدت بينايی کمتر از 20.20 (با بهترين اصلاح) در هر دو چشم داشته اند.نتيجه گيری: با توجه به شيوع بالای يافته های چشمی در بيماران مبتلا به سندرم ترنر معاينه دقيق افتالمولوژی در تمامی موارد سندرم ترنر توصيه می شود. سندرم ترنر، ابنورماليتيهای چشم، چين اپی کانتال، پتوز، ابنورماليتی کروموزومی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-90&slc_lang=fa&sid=en ابريشمی مجيد 56003194753284600456 Yes بيمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد وکيلی رحيم 56003194753284600457 No ابطحی مريم 56003194753284600458 No