fa اثر مصرف ديگوکسين در بروز اختلال اکتسابی ديد رنگی عمومى General پژوهشی Original <strong>مقدمه</strong> </ br> ديگوکسين از گليکوزيدهای قلبی می باشد که در کنترل نارسايی احتقانی قلب و درمان آريتميهای قلبی موثر است. از جمله عوارض چشمی اين دارو اختلال در ديد رنگی و درک رنگها می باشد. با توجه به تجويز زياد گليکوزيدهای قلبی و عوارض جانبی اين دارو، معاينه بيماران مصرف کننده ديگوکسين از نظر اختلال ديد رنگی و اندازه گيری سطح سرمی ديگوکسين آنها حائز اهميت است.هدف: بررسی اختلال ديد رنگی اکتسابی در بيماران سالخورده مصرف کننده ديگوگسين و اندازه گيری سطح سرمی ديگوگسين در اين بيماران و ارتباط آن با اختلال ديد رنگی.مواد و روشها: اين مطالعه بر روی 200 بيمار انجام شد که به دو گروه شاهد و مورد که هر دو گروه شامل 100 نفر بودند، تقسيم شدند. گروه مورد شامل بيماران بستری و سرپايی (سنين 84-50 سال) بودند که حداقل برای مدت 2 هفته تحت درمان ديگوکسين قرار داشتند و گروه شاهد از بيماران مراجعه کننده غير قلبی به درمانگاههای بيمارستان که از نظر مشخصات با گروه مورد match شده بودند توسط افتالمولوژيست از اين بيماران شرح حال و معاينه فيزيکی به عمل آمد و ديد رنگی آنها توسط تست ishihara مورد بررسی قرار گرفت. پس از اين از بيماران دو گروه نمونه خون وريدی جهت سنجش سطح سرمی ديگوکسين و پتاسيم گرفته شد.يافته ها: در اين مطالعه بين ميانگين سنی گروه مورد و شاهد تفاوت معنی دار آماری وجود نداشت. (P-value=0.07) بر اساس نتايج بدست آمده 15% از بيماران در گروه مورد و 2% در گروه شاهد اختلال ديد رنگی داشتند که تفاوت معنی دار بين دو گروه از اين نظر وجود داشت (P-value=0.001). 22% از مردان گروه مورد (11 نفر) و 3.9% از مردان گروه شاهد (2 نفر) دچار اختلال ديد رنگی بودند. بين نسبتهای اختلال ديد رنگی مردان گروه مورد و شاهد تفاوت معنی داری وجود داشت (P-value=0.007).4 نفر (8%) از زنان گروه مورد دچار اختلال ديد رنگی بودند. در حالی که در زنان گروه شاهد اختلال ديد رنگی مشاهده نشد و بين نسبتهای اختلال ديد رنگی در زنان گروه شاهد و مورد تفاوت معنی داری وجود نداشت (P-value=0.117).ميانگين سطح سرمی ديگوکسين در افراد با اختلال ديد رنگی ng/ml 0.29 1.06± و در افراد با ديد رنگی نرمال ng/ml 0.98 1.27± بود.نتيجه گيری: بيماران تحت درمان با داروی ديگوکسين در معرض ابتلا به عارضه اختلال ديد رنگی می باشند که اين عارضه با افزايش سن مصرف کنندگان دارو زيادتر می شود. همچنين به علت نزديک بودن دوز زمانی و مسموميت اين دارو فرد می تواند دچار علائم مسموميت از جمله اختلال ديد رنگی شود، در حالی که که سطح سرمی ديگوکسين خون در حد مسموميت نباشد. مردان مصرف کننده ديگوکسين نسبت به زنان مصرف کننده ديگوکسين بيشتر در معرض خطر اختلال ديد رنگی هستند. ديگوکسين، ديد رنگی. 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-47&slc_lang=fa&sid=en شجاع محمدرضا 56003194753284600245 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان شهيد صدوقی، دانشگاه علوم پزشکی يزد فلاح تفتی محمدرضا 56003194753284600246 No

fa الکترورتينوگرافی مولتی فوکال در ارزيابی انسداد شاخه ای وريدی رتين عمومى General پژوهشی Original هدف: ارزيابی پاسخ الکترورتينوگرافی مولتی فوکال در بيماران مبتلا به انسداد شاخه ای وريدی رتين.مواد و روشها: پاسخهای الکترورتينوگرافی با استفاده از پترن 61 تايی در 13 چشم از 12 بيمار مبتلا به انسداد شاخه ای تامپورال فوقانی که در عرض 3 هفته از شروع بيماری مراجعه نموده اند، بررسی شدند. متوسط زمانهای نهفته و دامنه های بدست آمده از 5 ناحيه شامل ناحيه مرکزی و چهار ربع رتين و نيز نيمه های تامپورال، نازال، فوقانی و تحتانی اين بيماران با مقادير بدست آمده از 17 چشم نرمال مقابل آنها مقايسه گرديد.يافته ها: پاسخهای بدست آمده از چشمهای دچار انسداد شاخه ای وريدی رتين بطور قابل ملاحظه با چشمهای مقابل اين بيماران تفاوت دارد. اين اختلاف در مقايسه نتايج مربوط به نيمه های رتين بيشتر است.نتيجه گيری: الکترورتينوگرافی مولتی فوکال به عنوان روشی غير تهاجمی در ارزيابی عملکرد رتين و تعيين شدت ايسکمی زمينه ای در بيماران دچار انسداد شاخه ای وريدی رتين مطرح است. برای تعيين معيارهای چشمهای در معرض عوارض جدی در اين بيماران نياز به انجام مطالعات بيشتری می باشد. انسداد شاخه ای وريدی رتين، انسداد وريدی رتين، الکترورتينوگرافی، مولتی فوکال، تستهای الکتروفيزيولوژی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-48&slc_lang=fa&sid=en فره وش محمدصادق 56003194753284600248 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمدزاده شيوا 56003194753284600249 No مواسات مرتضی 56003194753284600250 No ميرشاهی احمد 56003194753284600251 No مرادی مقدم مرضيه 56003194753284600252 No مقيمی ساسان 56003194753284600253 No کارخانه رضا 56003194753284600254 No اعلمی هرندی زهرا 56003194753284600255 No جواديان احمد 56003194753284600256 No لاشيئی عليرضا 56003194753284600257 No طباطبايی سيدعلی 56003194753284600258 No رياضی اصفهانی محمد 56003194753284600259 No فقيهی هوشنگ 56003194753284600260 No نيلی احمدآبادی مهدی 56003194753284600261 No منصوری محمدرضا 56003194753284600262 No اقصائی مسعود 56003194753284600263 No خجسته محمد رضا 56003194753284600264 No

fa بررسی اثر پروبينگ مجرای اشکی با استفاده از ميتومايسين سی در درمان انسداد نسبی اوليه مجرای اشکی بزرگسالان در بيمارستان فارابی سال 83-82 عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی تاثير و عوارض Mitomycin C (MMC) با دوز کم (0.2 mg/ml) همراه با پروبينگ مجرای اشکی در نوع انسداد نسبی اوليه مجرای اشکی در بزرگسالان.مواد و روشها: مطالعه به صورت case series مداخله ای انجام شد. 58 چشم از 56 بيمار بزرگسال با تشخيص انسداد نسبی مجرای اشکی وارد مطالعه شدند. بيماران همگی از اشک ريزش مزمن رنج می بردند و همگی کانديد عمل DCR بودند. برای بيماران پروبينگ مجرای اشکی انجام شد. سپس مجرا توسط cc1 محلول MMC با غلظت 0.2 ميليگرم در ميلی ليتر شستشو داده شد. بيماران حداقل 8 ماه پيگيری شدند و حداقل 4 بار ويزيت شدند.يافته ها: در پايان مدت پيگيری در بررسی objective )با تست (irrigation در 30 بيمار (51.9%) مجرا کاملا باز شده بود. 23 بيمار (39.7%) همچنان انسداد نسبی داشتند و 5 بيمار (8.9%) دچار انسداد کامل شدند. در بررسی subjective (با سوال از ميزان اشک ريزش) 35 بيمار (60.3%) قطع اشک ريزش گزارش کردند 17 بيمار (29.3%) کاهش ميزان اشک ريزش و 6 بيمار (10.3%) عدم بهبود اشک ريزش گزارش کردند. هيچ عارضه جانبی قابل انتساب به MMC ديده نشد.نتيجه گيری: مطالعه ما نشان داد اگر ميتومايسين همزمان با پروبينگ جهت درمان انسداد نسبی مجرای اشکی بزرگسالان استفاده شود، روش کم خطری است که می تواند اثرات درمانی مفيد داشته باشد. جهت اثبات اثر MMC، انجام مطالعات به صورت کارآزمايی بالينی توصيه می شود پروبينگ، مجرای نازولاکريمال، ميتومايسين سی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-49&slc_lang=fa&sid=en طباطبائی سيد ضياءالدين 56003194753284600266 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران جمالی روح الدين 56003194753284600267 No کسائی ابوالفضل 56003194753284600268 No صادقی طاری علی 56003194753284600269 No

fa بررسی تاثير عمل جراحی Optic Nerve Fenestration در بيماران مبتلا به سودو تومور سربری عمومى General پژوهشی Original هدف: بيماری سودوتومورسربری بيماری است که باعث افزايش ICP عليرغم بيوشيمی طبيعی CSF و تصويربرداری نرمال می شود. مهمترين علامت اين بيماری کاهش ديد است. اکثر بيماران به درمان طبی پاسخ می دهند. بيمارانی که به درمان طبی پاسخ نمی دهند، کانديدای عمل جراحی می باشند. عمل جراحی شامل شانت يا دکمپرسيون عصب اپتيک است. عمل جراحی شانت با عوارض بسيار زياد و عودهای بسيار همراه است. عمل دکمپرسيون سابقه تاريخی دارد. اين عمل در بهبود بينايی بيماران موثر است.روش پژوهش: مطالعه به روش interventional case series انجام شد، 13 بيمار مبتلا به سودوتومورسربری مقاوم به درمان طبی که تحت عمل جراحی قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. تمام بيماران قبل و بعد از عمل تحت معاينات VA، ميدان بينايی، بررسی وضعيت سردرد قرار گرفتند. بيماران يک هفته بعد از عمل و هفته سوم و ماه اول و سپس هر 1 ماه تا جايی که تغييرات ميدان بينايی ثابت شود تحت معاينه قرار گرفتند.يافته ها: 85 درصد بيماران دچار بهبود يا ثبات ميدان بينايی شدند. از 7 بيمار مبتلا به ادم پاپی حاد 6 بيمار بهبود و 1 بيمار بدتر شد. از 6 بيمار مبتلا به ادم پاپی مزمن 4 بيمار ثبات 1 بيمار بهتر و 1 بيمار بدتر شد. هيچ اختلاف معنی داری در Mean Deviation (MD) چشم عمل شده در برابر چشم عمل نشده در هفته اول، هفته سوم و ماه دوم وجود نداشت. بيشترين تغييرات MD بين هفته اول و سوم بود.نتيجه گيری: به نظر می رسد عمل جراحی optic never fenestration باعث بهبود وضعيت بينايی در بيماران مبتلا به سودوتومورسربری مقاوم به درمان طبی می شود. عمل بر روی يک چشم نتايج مشابهی در چشم ديگر بيمار دارد. عمل جراحی زودرس نتايج بهتری دارد Optic Never Fenestration، سودو تومور سربری 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-50&slc_lang=fa&sid=en صادقی طاری علی 56003194753284600271 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران انارکی اميد 56003194753284600272 No حمزه دوست خليل 56003194753284600273 No کسائی ابوالفضل 56003194753284600274 No طباطبايی سيدضياالدين 56003194753284600275 No ملک مدنی محمدحسين 56003194753284600276 No

fa بررسی مقايسه ای نتايج Lateral Rectus (LR) Resection و Medial Rectus (MR) ReRecession در ايزوتروپی باقيمانده عمومى General پژوهشی Original هدف: مقايسه نتايج موتوری دو روش جراحی LR Resection و MR ReRecession در Residual Esotropia در مرکز آموزشی و درمانی امام حسين (ع) طی سالهای 82 و 1383 می باشد.روش: اين مطالعه به روش controlled clinical trial به روی 25 بيمار با Residual Esotropia انجام شد. انتخاب بيماران با توجه به inclusion criteria به روش sequential بود و پس از رضايت آنها و يا والدينشان ميزان spherical equivalent و Best Corrected Visual Acuity (BCVA) و انحراف و کار عضله MR و Near Point of Convergence (NPC) توسط ارتوپتيست معين گرديد. در موقع جراحی اگر Forced Duction Test (FDT) مثبت بود، MR ReRec. و اگر منفی بود بيماران بطور تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسيم شدند. گروه مورد (12 نفر) به روش Graduated MR ReRec. و گروه شاهد (13 نفر) به روش LR Res. از روی جدول Park جراحی شدند. حداقل مدت پيگيری 1.5 ماه بود و پس از اين مدت مجددا همان معاينات توسط همان ارتوپتيست که از نوع جراحی خبر نداشت تکرار شد و نتايج با تستهای آماری ?2 ، Fisher، T تفسير شدند. يافته ها: 15 بيمار زن (60%) و 10 بيمار مرد (40%) بودند. بيماران از نظر BCVA و SE و آمبليوپی و ميزان انحراف و NPC با يکديگر مشابه بودند.متوسط ميزان MR ReRec. 0.4 2± ميليمتر بود که هر يک ميليمتر آن برابر 7.5 پريسم اعمال اثر کرده است و متوسط ميزان LR Res. 1.2 7.4± ميليمتر بود که هر يک ميليمتر آن برابر 2.5 پريسم اثر کرده است.موفقيت جراحی گروه مورد 67% و گروه شاهد 54% بود که اين اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود.کم کاری خفيف عضله MR در 50% و convergence insufficiency يا NPC>10cm در 17.5% گروه مورد ديده شد.مواردی از در رفتگی عضله MR يا اگزوتروپی و يا پرفوراسيون اسکلرا ديده نشد.نتيجه گيری: با توجه به نتايج اين مطالعه، جراحی MR ReRec. می تواند به عنوان يک عمل جايگزين LR Res. در residual esotropia مطرح باشد. کم کاری عضلات MR در حد خفيف می باشند و اختلال عمل و زيبايی برای بيمار ايجاد نمی کنند. ريسس مجدد عضله راست داخلی، رزکسيون راست خارجی، ايزوتروپيای باقيمانده 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-51&slc_lang=fa&sid=en رجوی ژاله 56003194753284600278 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان امام حسين (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی معزی قديم هاشم 56003194753284600279 No عظمتی منصور 56003194753284600280 No دانشور فريده 56003194753284600281 No

fa بررسی ويژگيهای بالينی، آزمايشگاهی و درمانی بيماری Eales در بيماران مراجعه کننده به بيمارستان فارابی عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی خصوصيات بالينی، دموگرافيک و درمانی بيماران مبتلا به بيماری Eales و بررسی نمونه های ويتره در موارد ويترکتومی شده از نظر ژنوم مايکوباکتريوم توبوکلوزيس.مواد و روشها: در قالب يک مطالعه آينده نگر، 15 بيمار (25 چشم) با تشخيص بيماری Eales تحت معاينه چشم پزشکی (حدت بينايی، معاينه اسليت و فوندوسکوپی) و آزمايش Purified Protein Derivative (PPD) قرار گرفتند. بسته به مرحله بيماری (التهابی، ايسکميک يا پروليفراتيو)، بيماران تحت درمان با استروئيد خوراکی، فتوکوآگولاسيون رتين يا ويترکتومی قرار گرفتند. از نظر عوارض بيماری و درمان، پيگيری صورت گرفت. نمونه ويتره در موارد ويترکتومی شده تحت آزمايش Polymerase Chain Reaction (PCR) از نظر ژنوم مايکوباکتريوم توبرکلوزيس قرار گرفت.يافته ها: 40% بيماران، افغانی بودند. درگيری در 5 بيمار (34%)، يکطرفه بود (3 بيمار، در چشم چپ و 2 بيمار در چشم راست). سن متوسط، SD 6.9 ±27.5 سال بود. 87 درصد بيماران، مرد بودند. متوسط induration در آزمايش PPD، mm 6.9± 18.4 بوده است. 2 چشم در فاز التهابی قرار داشتند که تحت درمان با استروئيد خوراکی قرار گرفتند و 23 چشم در فاز پروليفراتيو بودند که 12 چشم تحت فتوکوآگولاسيون رتين و 11 چشم تحت پارس پلانا ويترکتومی قرار گرفتند. از 9 نمونه ويتره آزمايش شده از نظر ژنوم مايکوباکتريوم توبرکلوزيس، 1 مورد مثبت بوده است.تنها در زيرگروهی که تحت فتوکوآگولاسيون رتين قرار گرفته بودند، بهبود ديد، significant بود (P<0.05). در موارد ويترکتومی شده، 3 چشم به دليل redetachment تحت جراحی مجدد و 4 چشم به دليل بروز کاتاراکت، تحت جراحی قرار گرفتند.گلوکوم، Neovascular Glaucoma و Nevascularization of Iris (NVI) در هيچيک از بيماران مشاهده نگرديد.نتيجه گيری: به نظر می رسد الگوی دموگرافيک Eales در ايران نيز از ساير نقاط دنيا تبعيت می کند. بيماران عمدتا در مراحل پيشرفته مراجعه نموده و شانس بهبود ديد خصوصا در موارد ويترکتومی شده، کاهش می يابد. تشخيص و درمان بيماری در مراحل ابتدايی، در جهت حفظ و بهبود ديد بيمار، نقش موثری دارد. بيماری Eales، مايکوباکتريوم توبرکلوزيس، خونريزی ويتره، PCR 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-53&slc_lang=fa&sid=en ميرشاهی سيداحمد 56003194753284600286 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران ميرزائی راد نيما 56003194753284600287 No اعلمی هرندی زهرا 56003194753284600288 No

fa جدا شدگی رگماتوژن شبکيه پس از عمل ليزيک عمومى General پژوهشی Original هدف: بررسی خصوصيات و انسيدانس جداشدگی رگماتوژن شبکيه (RRD) در چشمهای ميوپ پس از عمل ليزيک.مواد و روشها: در اين مطالعه بطور گذشته نگر، پرونده 49 بيمار مبتلا به جداشدگی رگماتوژن شبکيه پس از عمل ليزيک بر روی 59424 چشم بررسی شد. انسيدانس و عوامل خطر ساز احتمالی RRD پس از عمل ليزيک تعيين شد. يافته ها: عمل ليزيک بر روی چشمهای ميوپ با اسفريکال اکيوالان در محدوده 0.75- تا 26.5- ديوپتر (ميانگين 3.5 6.10±- ديوپتر) انجام شد. 49 چشم پس از فاصله زمانی 1.5 تا 76 ماه پس از ليزيک (ميانگين 21.7 27.3± ماه) دچار RRD شدند، متوسط عيب انکساری در اين 49 چشم قبل از عمل ليزيک 3.9 8.6±- ديوپتر بود. متوسط سن بيمارانی که دچار RRD شدند 11.2± 38.2 سال بود. 35 بيمار (71.4%) مرد بودند. انسيدانس تجمعی (cumulative incidence) برای RRD پس از ليزيک برابر( 0.109-0.061 CI: 0.082%( ۹۵% و انسيدانس سالانه برابر( 0.042-0.023 CI: (95% 0.032% محاسبه شد. شايعترين محل break کوادران سوپريورتمپورال بود (22.7%). جنس مذکر، سن بالاتر و ميوپی بالاتر قبل از عمل ليزيک ارتباط قابل توجهی با انسيدانس RRD پس از ليزيک داشتند (P<0.001).نتيجه گيری: بر اساس يافته های اين مطالعه، پس از درمان پروفيلاتيک ضايعات محيطی شبکيه با ريسک بالا، ليزيک عامل خطرساز اضافه ای در جهت ايجاد RRD پس از ليزيک بنظر نمی رسد، اما به بيماران بايد در مورد احتمال ايجاد RRD بعنوان عارضه احتمالی ميوپی تذکر داده شود. بيماران مذکر، با سن بالاتر و ميوپی قبل از عمل بالاتر ممکن است ريسک بالاتری از جهت ايجاد RRD داشته باشند. جداشدگی شبکيه، ليزيک، ميوپی 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-54&slc_lang=fa&sid=en فقيهی هوشنگ 56003194753284600290 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقيقات چشم - کلينيک چشم پزشکی نور حجت جلالی کامران 56003194753284600291 No امينی علی 56003194753284600292 No هاشمی حسن 56003194753284600293 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقيقات چشم - کلينيک چشم پزشکی نور فتوحی اکبر 56003194753284600294 No رياضی اصفهانی محمد 56003194753284600295 No

fa جرقه های نورانی، اجسام شناور و جداشدگی خلفی ويتره (زجاجيه) عمومى General پژوهشی Original انتظار می رود پس از مطالعه اين مقاله قادر باشيد:1- ساختمان و آناتومی زجاجيه و تغييراتی را که در اثر افزايش سن در آن رخ می دهد، توصيف نمائيد.2- علائم مربوط به بيماريها و اختلالات زجاجيه و ارتباط آن با شبکيه را ارزيابی نمائيد.3- مشکلات ناشی از اختلالات زجاجيه را تشخيص داده و ارزيابی و درمان نمائيد 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-55&slc_lang=fa&sid=en کوسوف آرون 56003194753284600297 Yes

fa گزارش يک مورد کوريستوم کمپلکس اپی بولبار همراه با کوريستوم صلبيه خلفی عمومى General پژوهشی Original بيمار نوزاد پسر شانزده روزه است که به علت وجود يک توده اپاک در ناحيه ملتحمه تمپورال که تا دو سوم سطح قرنيه چشم راست گسترش يافته بود، به يکی از مراکز چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شيراز ارجاع داده شده بود. پس از معاينه زير بيهوشی عمومی، توده برداشته شد و بيمار تحت کراتوپلاستی لاملار قرار گرفت. نتيجه هيستوپاتولوژی اين توده با کوريستوم کمپلکس اپی بولبار همخوانی داشت. در معاينه های بعدی زير بيهوشی عمومی و يافته های سونوگرافی، سی تی اسکن و ام ار آی از چشم راست، کوريستوم صلبيه خلفی و آتروفی لوب تمپورال مغز در سمت راست نيز تشخيص داده شدند.نتيجه گيری: همراهی کوريستوم کمپلکس اپی بولبار با کوريستوم اسکلرا و آتروفی لوب تمپورال در يک نوزاد بدون علائم پوستی می تواند به عنوان نوع محدود يا آتيپيک سندرم خال ارگانوئيد در نظر گرفته شود کوريستوم کمپلکس اپی بولبار، کوريستوم صلبيه خلفی، سندرم خال ارگانوئيد 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-56&slc_lang=fa&sid=en نجابت محمود 56003194753284600299 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان خليلی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز - مرکز تحقيقات چشم پزشکی پوستچی اقتداری معصومه 56003194753284600300 No روزيطلب محمدحسين 56003194753284600301 No اصلانی سيدعلی رضا 56003194753284600302 No اوجی ناصر 56003194753284600303 No کتباب اسدا.. 56003194753284600304 No فروردين محسن 56003194753284600305 No خوش قدم جعفر 56003194753284600306 No سيوفی سيروس 56003194753284600307 No

fa مقايسه اثر قطره ديکلوفناک سديم 0.1% و قطره بتامتازون 0.1% و مصرف همزمان اين دو قطره در کنترل التهاب پس از عمل جراحی کاتاراکت عمومى General پژوهشی Original اهداف: مقايسه اثر ضد التهابی قطره ديکلوفناک سديم 0.1% و قطره بتامتازون 0.1% و مصرف همزمان دو قطره در کنترل التهاب پس از عمل جراحی کاتاراکت.مواد و روشها: در اين مطالعه که بصورت کارآزمايی بالينی (RCT) طرح ريزی شده بود، 78 بيمار که تحت عمل جراحی ECCE - PCIOL قرار گرفته بودند پس از عمل به سه گروه درمانی بتامتازون، ديکلوفناک و بتامتازون + ديکلوفناک تقسيم شدند و بيماران در روزهای سوم، هفتم و بيست و هشتم بعد از عمل از لحاظ Anterior chamber (A/C) reaction و conjunctival injection ارزيابی شده و با هم مقايسه شدند.يافته ها: ميزان A/C reaction و conjuctival injection در روزهای سوم، هفتم و بيست و هشتم بعد از عمل در هر سه گروه درمانی از لحاظ آماری برابر بود. هيچ عارضه جدی با هيچ يک از رژيمهای درمانی فوق ديده نشد. همچنين تغيير قابل ملاحظه IOP در هيچکدام از گروههای درمانی رخ نداد.نتيجه گيری: قطره ديکلوفناک سديم 0.1% اثر مشابهی در کنترل التهاب پس از عمل جراحی کاتاراکت با قطره بتامتازون 0.1% دارد و درمان ترکيبی با هر دو قطره فوق با آنکه اثر بيشتری در کنترل التهاب پس از عمل جراحی کاتاراکت دارد ولی اين تفاوت از لحاظ آماری قابل ملاحظه نيست. جراحی کاتاراکت، التهاب بعد از عمل کاتاراکت، قطره چشمی ديکلوفناک، قطره چشمی بتامتازون 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-57&slc_lang=fa&sid=en عموزاده جواد 56003194753284600309 Yes گروه چشم پزشکی بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سلطانی مقدم رضا 56003194753284600310 No بهشت نژاد اميرهوشنگ 56003194753284600311 No

fa مقايسه تغييرات سلولهای اندوتليوم قرنيه در برشهای متفاوت جراحی پس از عمل کاتاراکت به روش فيکوامولسيفيکاسيون عمومى General پژوهشی Original هدف: مقايسه تغييرات سلولهای اندوتليوم قرنيه در برشهای متفاوت جراحی پس از عمل کاتاراکت به روش فيکوامولسيفيکاسيون بوسيله اسپکولارميکروسکوپی.مکان مطالعه: بيمارستان فارابی تهران.طراحی: کارآزمايی کنترل شده تصادفی.بيماران و روشها: در اين مطالعه از بين بيماران مراجعه کننده به درمانگاه بيمارستان فارابی در بين سالهای 82 و 83 کسانی که پس از معاينه و اخذ شرح حال برای آنها تشخيص کاتاراکت ناشی از افزايش سن گذاشته شده بود 63 بيمار به صورت تصادفی جهت عمل فيکوامولسيفيکاسيون انتخاب گرديدند که به 2 گروه تقسيم شدند. گروه اول شامل 32 بيمار، شکاف ورودی جهت انجام عمل در اين گروه در ناحيه تمپورال قرنيه و به طول mm3.5 بود. گروه دوم شامل 31 بيمار و شکاف عمل در اين گروه به صورت تانل فوقانی اسکلرا و به طول mm3.5 بود. در هر 2 گروه از لنزهای فولدبل آکريليک استفاده شد. جهت هر 2 گروه اسپکولار ميکروسکوپی غير تماسی در 3 ناحيه مرکزی و تمپورال و فوقانی از 3 ميليمتر مرکزی انجام شد. برای هر بيمار اين اندازه گيری قبل از عمل و در فواصل 1 و 3 ماه بعد از عمل انجام می شد. موارد اندازه گيری شده شامل تعداد سلولهای اندوتليوم قرنيه در هر مکان، ميزان متوسط ابعاد سلولی و ميزان تغييرات سايز سلولی بود.يافته ها: کاهش تعداد سلولهای اندوتليوم قرنيه و افزايش متوسط سايز سلولی در هر 2 گروه پس از عمل مشاهده شد. ميزان درصد کاهش تعداد سلولهای اندوتليوم قرنيه در ناحيه تمپورال در گروهی که از طريق شکاف تمپورال قرنيه عمل شده بودند به طور معنی داری نسبت به گروهی که از طريق شکاف اسکلرای فوقانی عمل شده بودند بيشتر بود(p-value=0.059در 1 ماه بعد از عمل و p-valua=0.004در 3 ماه بعد از عمل).ميزان درصد کاهش تعداد سلولهای اندوتليوم مرکز قرنيه در بين 2 گروه در 3 ماه بعد از عمل تقريبا مشابه بود. لازم به ذکر است که ميزان اين کاهش در گروهی که از طريق شکاف تمپورال عمل شده بودند، به مقدار اندکی در 1 ماه بعد از عمل بيشتر بود. ولی اين مقدار از نظر آماری معنی دار نبود (p-value=0.077)ميزان افزايش ابعاد سلولی، در ناحيه تمپورال در گروهی که از طريق شکاف تمپورال عمل شده بودند، از گروه اسکلرال تانل فوقانی بيشتر بود که اين مقدار در 3 ماه بعد از عمل از نظر آماری معنی دار بود (p-value=0.024)نتيجه گيری: ميزان آسيب سلولهای اندوتليوم قرنيه در ناحيه تمپورال در گروهی که از طريق شکاف تمپورال قرنيه عمل شده بودند، نسبت به گروه دوم بيشتر بود. يکی از علل احتمالی مطرح شده در اين زمينه قرار گرفتن شکاف اسکلرال فوقانی در موقعيتی خلفی تر و دورتر نسبت به مرکز قرنيه می باشد که در نتيجه سبب ايجاد آسيبهای مستقيم و غيرمستقيم کمتری در حين عمل جراحی به سلولهای اندوتليوم قرنيه می شود کاتاراکت، فيکوامولسيفيکاسيون، کاهش سلولهای اندوتليوم 9 15 http://www.irjo.org/browse.php?a_code=A-10-1-58&slc_lang=fa&sid=en هاشميان محمدناصر 56003194753284600313 Yes گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران ساعتی سالومه 56003194753284600314 No رحيمی فيروزه 56003194753284600315 No