هدف: تعيين کارآيی تزريق r-tpa در پيشگيری از ايجاد واکنش فيبرينی به دنبال عمل جراحی کاتاراکت مادرزادی.مواد و روش ها: مطالعه به رو ش کار آزمايی بالينی دو سو کور با توزيع تصادفی نمونه ها انجام شد. 34 چشم از 26 بيمار وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد و قرار گرفتند. در گروه آزمون در پايان عمل r-TPA با دوز 20 μg در 0.1 cc داخل اتاق قدامی تزريق شد و در گروه شاهد اين تزريق انجام نشد. بيماران در روزهای اول و سوم و هفتم و چهاردهم و ماه اول و سوم و بعد از عمل از نظر واکنش سلولی اتاق قدامی، شفافيت قرنيه، هايفما و فشار داخل چشمی بررسی شدند.يافته ها: از شفافيت قرنيه و هايفما و فشار داخل چشم در هيکدام از نوبت های معاينه اختلافی معنی داری بين گروه آزمون و شاهد نشد. از نظر واکنش سلولی و ايجاد غشای فيبرينی در معاينات روز اول و سوم و هفتم و چهاردهم، بين دو گروه اختلاف از نظر واکنش سلولی و ايجاد غشای فيبرينی در معاينات روز اول و سوم و هفتم و چهاردهم، بين دو گروه اختلاف از نظر آماری قابل ملاحظه بوده (P<0.05) در معاينات ماه اول (P=0.282) و ماه سوم اين اختلاف از نظر آماری قابل ملاحظه نبود.نتيجه گيری: به نظر می رسد که تزريق r-TPA در پايان عمل جراحی کاتاراکت مادرزادی جهت پيشگيری از ايجاد واکنش سلولی و تشکيل غشای فيبرينی، حداقل در دو هفته اول موثر است .
سياتيری حيدر ، اصغری حسين ، بهشت نژاد اميرهوشنگ ، پيری نيلوفر ، بررسی کارآرايی فعال کننده پلاسمينوژن نوتر کيب (Recombinant Tissue Plasminogen Activator) داخل اتاق قدامی در پيشگيری از ايجاد واکنش فيبرينی به دنبال عمل لنز داخل چشمی در بيماران با کاتاراکت مادرزادی مجله چشم پزشكي ايران، 1383; 17 (2) :9-15
