[صفحه اصلي ]     [ English ]
مجله چشم پزشكي ايران awt-yekta Iranian Journal of Ophthalmology
:: جلد 17, شماره 2 - ( 0-1383 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 17 شماره 2 صفحات 9-15
XML بررسی ضخامت قرنيه با استفاده از ارب اسکن II در يک مطالعه جمعی مقطعی در تهران Print

نويسندگان: هاشمی حسن *، فتوحی اکبر ، يزدانی کامران ، محمد کاظم ، مهرآوران شيوا و پارسافر هيوا
* - گروه چشم پزشکی، بيمارستان فارابی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
چکيده مقاله:
هدف: تعيين توزيع ضخامت در نواحی مرکز، نازک ترين و محيط قرنيه در يک جمعيت ايرانی و بررسی وجود رابطه احتمالی بين آنها با هم و با متغيرهای مستقل سن، جنس، رفرکشن و رنگ عنبيه.موارد و روش ها: اين مطالعه بخشی از مطالعه جمعيتی مقطعی بررسی شاخص های چشم پزشکی مردم تهران است. از ميان شرکت کنندگان در آن مطالعه که به روش خوشه ای تصادفی طبقه بندی شده انتخاب شده بودند.پس از اعمال معيار حذف 800 چشم (399 چشم راست و 401 چشم چپ) از 410 نفر از افراد 14 سال به بالای ساکن مناطق 1 تا 4 شهرداری تهران، برای انجام آزمايش ارب اسکن، انتخاب شدند.آناليز داده ها از محاسبه ميانگين، انحراف معيار، خطای معيار و محدوده اطمينان 95 % برای ضخامت های مرکزی، نازک ترين و محيطی انجام گرفت. همچنين رابطه مقادير فوق با متغيرهای سن، جنس، رفرکشن سوبژکتيو و رنگ عنبيه با استفاده از آزمون های متانسب آماری بررسی شد. برآورد مقادير نام برده،designeffect در نظر گرفته شد و تمامی برآوردها از نظر سن و جنس به طور مستقيم با جمعيت تهران استاندارد شدند. به دليل همبستگی زياد بين دو چشم، فقط نتايج مربوطه به چشم راست گزارش می شود.نتايج ميانگين (و انحراف معيار ) سنی شرکت کنندگان 40.9±16.9 (با دامنه 14 تا 81 ) سال و 60.9% از آنها زن بودند. ميانگين (و انحراف معيار) ضخامت در نواحی مرکزی و ناز ک ترين، به ترتيب،555.6±39.9 و 550.7±40.6 ميکرون بود. ضخيم ترين ناحيه قرنيه، قسمت فوقانی و شايع ترين محل قرار گيری نازکترين ضخامت(thinnest) ، ناحيه اينفروتمپورال بود. ميانگين فاصله و تفاوت ضخامت بين نازک ترين نقطه و مرکز، به ترتيب 0.52±0.31 ميليمتر و 4.85±6.2 ميکرون بود که اين دو متغير رابطه مستقيم و معنی داری داشتند r=0.708) و (p<0.001. جنس و رفرکش رابطه معنی داری با ضخامت قرنيه در نواحی مختلف نشان نداد. افراد با سن کمتر از 20 سال نسبت به افراد 20 سال به بالا، ضخامت قرنيه بيشتری در نواحی مختلف داشتند که اين اختلاف کاملا معنی دار بودp=0.001) برای ضخامت در مرکز و نازک ترين محل و p<0.001 برای ضخامت محيطی) چشم های تيره تر ضخامت قرنيه بيشتری در نواحی مختلف داشتند P-value) از 0.048 تا 0.005). نتيجه گيری: در اين مطالعه اطلاعات ارزشمندی در مورد توزيع ضخامت قرنيه در جامعه ايرانی و رابطه آن با متغيرهای مستقل مهمی ارايه شده است. نشان داده شد که جنس و رفرکشن بر ضخامت قرنيه تاثير ندارند. در حالی که سن و رنگ عنبيه عوامل موثری در اين رابطه بودند. اين يافته ها می توانند مرجع مهمی برای متخصصان در رشته های مرتبط و ملاک مناسبی برای مقايسه در سطح بين المللی باشد .
واژه‌هاي كليديارب اسکن، مطالعه جمعيتی، مطالعه مقطعی، ضخامت قرنيه، پاکيمتری،
نحوه استناد به مقاله
Download citation data for: BibTeX | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks |  
Send citation data to: CiteULike | RefWorks |
هاشمی حسن ، فتوحی اکبر ، يزدانی کامران ، محمد کاظم ، مهرآوران شيوا ، پارسافر هيوا ، بررسی ضخامت قرنيه با استفاده از ارب اسکن II در يک مطالعه جمعی مقطعی در تهران مجله چشم پزشكي ايران، 1383; 17 (2) :9-15
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
 
برگشت به فهرست نشريات جلد 17, شماره 2 - ( 0-1383 )
مجله چشم پزشكي ايران Iranian Journal of Ophthalmology
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.082 seconds with 592 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5