هدف: بررسی خصوصيات بالينی، دموگرافيک و درمانی بيماران مبتلا به بيماری Eales و بررسی نمونه های ويتره در موارد ويترکتومی شده از نظر ژنوم مايکوباکتريوم توبوکلوزيس.مواد و روشها: در قالب يک مطالعه آينده نگر، 15 بيمار (25 چشم) با تشخيص بيماری Eales تحت معاينه چشم پزشکی (حدت بينايی، معاينه اسليت و فوندوسکوپی) و آزمايش Purified Protein Derivative (PPD) قرار گرفتند. بسته به مرحله بيماری (التهابی، ايسکميک يا پروليفراتيو)، بيماران تحت درمان با استروئيد خوراکی، فتوکوآگولاسيون رتين يا ويترکتومی قرار گرفتند. از نظر عوارض بيماری و درمان، پيگيری صورت گرفت. نمونه ويتره در موارد ويترکتومی شده تحت آزمايش Polymerase Chain Reaction (PCR) از نظر ژنوم مايکوباکتريوم توبرکلوزيس قرار گرفت.يافته ها: 40% بيماران، افغانی بودند. درگيری در 5 بيمار (34%)، يکطرفه بود (3 بيمار، در چشم چپ و 2 بيمار در چشم راست). سن متوسط، SD 6.9 ±27.5 سال بود. 87 درصد بيماران، مرد بودند. متوسط induration در آزمايش PPD، mm 6.9± 18.4 بوده است. 2 چشم در فاز التهابی قرار داشتند که تحت درمان با استروئيد خوراکی قرار گرفتند و 23 چشم در فاز پروليفراتيو بودند که 12 چشم تحت فتوکوآگولاسيون رتين و 11 چشم تحت پارس پلانا ويترکتومی قرار گرفتند. از 9 نمونه ويتره آزمايش شده از نظر ژنوم مايکوباکتريوم توبرکلوزيس، 1 مورد مثبت بوده است.تنها در زيرگروهی که تحت فتوکوآگولاسيون رتين قرار گرفته بودند، بهبود ديد، significant بود (P<0.05). در موارد ويترکتومی شده، 3 چشم به دليل redetachment تحت جراحی مجدد و 4 چشم به دليل بروز کاتاراکت، تحت جراحی قرار گرفتند.گلوکوم، Neovascular Glaucoma و Nevascularization of Iris (NVI) در هيچيک از بيماران مشاهده نگرديد.نتيجه گيری: به نظر می رسد الگوی دموگرافيک Eales در ايران نيز از ساير نقاط دنيا تبعيت می کند. بيماران عمدتا در مراحل پيشرفته مراجعه نموده و شانس بهبود ديد خصوصا در موارد ويترکتومی شده، کاهش می يابد. تشخيص و درمان بيماری در مراحل ابتدايی، در جهت حفظ و بهبود ديد بيمار، نقش موثری دارد.
