هدف: بررسی نتايج 35 بيمار که تحت عمل تريپل قرار گرفتند و مقايسه اثر ديسپاريتی در اندازه پيوند در مبتلايان به کراتوکونوس با ساير علل.مواد و روشها: پرونده 35 مورد بيمار کلينيک خصوصی که همگی توسط يک جراح (م.ع.ج) در طول 6 سال تحت جراحی آب مرواريد و لنز داخل چشمی همزمان با پيوند نفوذی قرنيه [Penetrating Keratoplasty (PKP)] قرار گرفته بودند، مورد مطالعه قرار گرفت.يافته ها: 20 نفر از بيماران زن و 15 نفر مرد بودند. سن متوسط بيماران 62.8±13.04 سال (دامنه 25 تا 87 سال) بود. 9 بيمار (26.1 درصد) مبتلا به کراتوکونوس و کاتاراکت و 26 بيمار (73.9 درصد) مبتلا به کدورت قرنيه به علل ديگر همزمان با کاتاراکت محدود کننده بينايی بودند که 11 مورد (31.4) درصد آنها را بيماران مبتلا به ديستروفی آندوتليال فوکس تشکيل می دادند. متوسط ميزان پيگيری بعد از عمل 22.5±15.57 ماه (دامنه 5 تا 60 ماه) بود. 94.2 درصد از بيماران بعد از مدت پيگيری، پيوند شفاف داشتند. ميانگين ديد اصلاح شده قبل از عمل 800/20 بود که پس از عمل به 60/20 ارتقا يافت و 34.3 درصد آنها ديد اصلاح شده با عينک (BSCVA) معادل 40/20 يا بهتر داشتند. از لحاظ رفرکشن بعد از عمل ميانگين معادل کروی، اسفر، آستيگماتيسم رفرکتيو و آستيگماتيسم کراتومتريک به ترتيب معادل -1.21±3.04، 0.55±3.1، 3.41±2.14 و 3.9±1.9 ديوپتر بود و ميانگين کراتومتری پس از عمل بيماران 44.27±2.31 ديوپتر بود که تفاوت آماری معنی داری بين دو گروه کراتوکونوس با ساير افراد وجود نداشت. 55.6 درصد (6 چشم) از مبتلايان به کراتوکونوس و 48.6 درصد (19 چشم) از ساير بيماران، بعد از عمل در محدوده رفرکشن بين 2+ تا 2- از آمتروپی قرار گرفتند.نتيجه گيری: جراحی تريپل روش موثر و ايمن جهت بهبود ديد بيماران مبتلا به کدورت همزمان قرنيه و عدسی می باشد.
